Ćwiczenia terapeutyczne z ubraniami od Tulula

Dzisiaj chciałabym przedstawić Wam różnorodne propozycje ćwiczeń terapeutycznych przy wykorzystaniu pudełka Nazwij i wrzuć! Ubrania od Tulula.

O firmie Tulula i ich pomocach pisałam już tutaj: Nazwij i wrzuć! Zwierzęta egzotyczne oraz tutaj: Nazwij i wrzuć! Zwierzęta leśne i wiejskie

Nie będę Was zanudzała po raz kolejny zachwytami o Tulula, sam fakt, że podjęłam z nimi współpracę świadczy o tym, że to firma której produkty są naprawdę godne uwagi i polecenia. Dzisiaj chciałabym pokazać Wam parę możliwości w jaki sposób możecie pracować z dzieckiem przy użyciu pomocy “Nazwij i wrzuć! Ubrania”.

 

Jak się bawić?

 

Po pierwsze i najważniejsze dzięki tej konkretnej pomocy dziecko znacząco rozszerzy słownictwo. Dzięki wyszukiwaniu wśród żetonów i wrzucaniu ich do pralki (bo pudełko jest pralką i dziecko robi pranie – wrzucając do pralki żetony) dziecko nauczy się, że beret to nie to samo co czapka, zacznie odróżniać płaszcz od żakietu. Ręka do góry który 3-4 latek zna pojęcie: żakiet?  Moja Milena nie znała, bo i ja nie noszę takiego typu odzieży i jakoś nie wpadło mi do głowy aby nauczyć ją słowa: ŻAKIET. Albo BERET. A twórcy pomocy pomyśleli o tym za nas. I za to ogromny plus.

Po rozłożeniu paru żetonów, podajemy dziecku polecenia – jakie ubranie ma wrzucić do pralki.

 

Kategoryzacje

Zabawę z kategoryzacjami zaczynamy tak, że spośród wszystkich żetonów dziecko wyszykuje ubrania tylko w zadanym przez nas kolorze. Po wyszukaniu wszystkich ubrań w kolorze na przykład czerwonym, dziecko na nasze polecenie wrzuca do pralki takie ubranie jaką nazwę my wypowiemy. Tutaj też możecie od razu ćwiczyć sekwencje słuchowe z dzieckiem, podając polecenie np. Wrzuć do pralki krawat, beret, sukienkę.

 

Dziecko może spośród wszystkich typów ubrań wybrać na przykład tylko ubrania które nosimy latem, wiosną, jesienią lub zimą i także tak jak poprzednio wrzucać do pralki na polecenie. Możliwości kategoryzacji na tej pomocy jest ogrom!  Na zdjęciu Milenka wybrała to co nosimy zimą:

 

Wykluczanie ze zbioru

Kolejną moją propozycją pracy z tą pomocą jest wykluczanie ze zbioru. Rodzic wybiera parę żetonów i prosi dziecko aby wybrało i wrzuciło do pralki takie ubranie które nie pasuje. Na przykład układamy zbiór “bielizna” i dodajemy jeden element garderoby który nie należy  do bielizny. Zadaniem dziecka jest odszukanie niepasującego elementu i wrzucenie go do pralki. W naszym przypadku do zbioru “bielizna” dodałam krawat.

 

 

Dla starszych dzieci, które bez problemu pracują na prostych elementach wykluczania ze zbioru proponuję utworzenie takiego zbioru i elementów do wykluczania:

 

 

Na początek oczywistym dziecku wyda się, że nie pasuje niebieski sweterek i na pytanie “Dlaczego?” dziecko bez problemu odpowie, że dlatego, że jest niebieski.

 

 

Ale pamiętajcie o tym, że dziecko może wybrać inny element, a najważniejsze w wykluczaniu ze zbioru (tutaj mamy zbiór sweterków) jest to, że nie ma niepoprawnej odpowiedzi, jeśli dziecko potrafi umotywować swój wybór i odpowiedzieć na pytanie: Dlaczego nie pasuje?

I dla przykładu dziecko może wybrać taki sweterek (zdjęcie poniżej) i na pytanie Dlaczego? dziecko odpowiada na przykład, że to jedyny sweterek w zbiorze, który nie ma ściągacza na dole (pozostałe sweterki mają ściągacze na dole). 

 

 

Kolejny przykład (zdjęcie poniżej): dziecko wybiera taki sweterek i tutaj już ma dwie możliwości odpowiedzi dlaczego ten nie pasuje do zbioru: po pierwsze bo ma kaptur, oraz bo jest to jedyny sweterek w zbiorze który jest zapinany na suwak.

 

Czy z “Nazwij i wrzuć! Ubrania” da się zrobić grę?

Oczywiście! Jeszcze nie spotkałam pomocy z której nie udałoby mi się zrobić ciekawej gry.

Otwieramy pralkę i na stół wysypujemy wszystkie żetony układając je ilustracjami ubrań do dołu. Do gry potrzebna będzie nam kostka z kolorowymi polami. Wymyśliłam dwie wersje gry – łatwiejszą i zarazem szybszą oraz trudniejszą, której czas rozgrywki jest dłuższy.  W wersji łatwiejszej z gry usuwamy wszystkie ubrania których kolory nie widnieją na kostce. W wersji trudniejszej udział biorą wszystkie ubrania.

 

 

Wersja łatwiejsza:

Celem gry jest jak najszybsze odkrycie wszystkich żetonów i wrzucenie ich do pralki, a wygrywa ten gracz, który w chwili odkrycia ostatniego żetonu ma jak najmniej odkrytych żetonów w swojej puli.

Każdy z graczy rzuca kostką i losuje jeden żeton. Jeśli wylosuje ubranie w takim kolorze jaki wyrzucił na kostce – wrzuca je do pralki. Jeśli natomiast wylosuje ubranie w innym kolorze niż wskazał rzut kostką – zostawia ubranie w swojej puli ilustracją do góry.

Po kolejnym rzucie kostką gracz ma dwie opcje:

  1. Jeśli na kostce wypadnie kolor, a gracz nie ma odkrytych ubrań w takim kolorze w swojej odkrytej puli – bierze i odkrywa nowy żeton.
  2. Jeśli na kostce wypadnie kolor, a gracz w swojej puli ma już ubranie w tym kolorze:
  • może zrezygnować z pobrania żetonu z puli ogólnej i wrzucić swój odkryty żeton do pralki,
  • pobrać kolejny żeton i jeśli ubranie i kolor na kostce są takie same – wrzuca do pralki obydwa żetony.

Za każdym razem gracz po rzucie kostką decyduje więc:

  • czy pozbywa się żetonów odkrytych ze swojej puli (jeśli na kości wypadnie taki kolor jakie ubrania gracz ma w swojej puli),
  • czy bierze nowy żeton z puli
  • w przypadku gdy gracz wyrzuci kolor inny, niż odkryte ubrania w jego puli – żeton musi pobrać.

Na przykład: jeśli gracz uzbiera podczas kolejnych rzutów 3 czerwone ubrania na żetonach i w następnym rzucie na kości wypadnie mu kolor czerwony – gracz może pozbyć się ze swojej puli wszystkich czerwonych ubrań na raz. Może też zdecydować, że dobiera nowy żeton z puli i jeśli ubranie jest czerwone – może pozbyć się wszystkich czerwonych ubrań.

Bardzo ważną zasadą podczas gry jest to, że gracz wrzucając swój żeton (lub żetony) do pralki musi na głos powiedzieć nazwę ubrania jaką wrzuca. Jeśli zapomni – bierze od przeciwnika dowolny żeton z odkrytej puli przeciwnika.

Jeśli przeciwnik nie ma odkrytych żetonów, gracz bierze dowolny żeton z puli ogólnej, ale w tej rundzie nie może go wrzucić do pralki – nawet jeśli kolor ubrania jest taki jaki wypadł na kości.

 

 

Wersja trudniejsza:

W wersji trudniejszej nie usuwamy żetonów w kolorach jakich nie ma na kości (np. brązowy itp).

Jeśli gracz wyjmie z puli kolor którego nie ma na kości wrzuca go do pralki i dodatkowo może wrzucić do pralki jeden ze swoich żetonów z odkrytej, swojej puli.

W tej wersji także obowiązuje zasada wymawiania na głos nazwy ubrania wrzucanego do pralki. Jeśli gracz zapomni – bierze z ogólnej puli dwa żetony, których pozbyć może się dopiero w kolejnej rundzie.

 

Zgadnij co mam na myśli?

To klasyczna gra, w której dziecko doskonali umiejętność kojarzenia i wzbogaca słownictwo. Przed pralką układamy losowo 10 żetonów ilustracjami do góry. Zabawa polega na opisywaniu ubrania jakie się ma na myśli (spośród dostępnych) – dziecko odgaduje o jakie ubranie nam chodzi, wymawia jego nazwę i wrzuca do pralki. Starajmy się dostosować opis danego ubrania dostosować do możliwości dziecka.

 

Jeśli uważasz, że to co piszę jest wartościowe, podziel się wpisem ze znajomymi:

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.