Afazja – nie taki diabeł straszny jak go malują

Afazja – nie taki diabeł straszny jak go malują

6 października 2015 Teoria 2


Afazję dzielimy na afazję dziecięcą i afazję u dzieci. Jest jeszcze afazja dorosłych spowodowana najczęściej udarami, wylewami krwi do mózgu – niemniej na blogu będę się skupiała tylko i wyłącznie na afazji dziecięcej.

Afazja dziecięca to brak rozwoju mowy spowodowany uszkodzeniem struktury lewej półkuli mózgu. Uszkodzenie to może nastąpić w okresie prenatalnym, w czasie porodu lub w pierwszych miesiącach życia dziecka na skutek niedotlenienia, urazów mechanicznych, zatruć toksynami, wylewów i guzów mózgu.
Zaburzona jest zarówno percepcja jak i planowanie ruchu (motoryka). Zwykle także obserwuje się problemy z uwagą i pamięcią.

Afazja u dzieci to rozpad systemu językowego pod wpływem urazów mechanicznych, niedotlenienia, zatruć toksynami, wylewów i guzów mózgu u osób, które opanowały już mowę.

Celem terapii afazji dziecięcej jest budowanie systemu językowego, a w afazji u dzieci odbudowywanie tego systemu.

Terapia zaburzeń afatycznych opiera się na:

  • powtórzeniu rozwoju mowy dziecka
  • wczesnej nauce czytania
  • minimalizacji systemu językowego
  • stymulacji lewej półkuli mózgu
  • wyborze dominującej ręki
  • stymulacji funkcji motorycznych, szczególnie praksji oralnej

Należy zdawać sobie sprawę, że postawienie prawidłowej i rzetelnej diagnozy afazji jest procesem długotrwałym i wymaga zazwyczaj kilku wizyt u specjalisty. Logopeda przeprowadzi ocenę mowy dziecka – zarówno umiejętności tworzenia wypowiedzi pod względem treściowym, językowym i fonetycznym, jak i rozumienia słyszanych komunikatów. Oceni budowę i funkcję narządów mowy oraz umiejętność powtarzania. Będzie obserwował również zachowanie dziecka, jego sprawność motoryczna, rozpoznawanie dźwięków, orientację przestrzenna i lateralizację.

Terapia powinna być poprzedzona wnikliwą diagnozą i podjęta natychmiast po jej przeprowadzeniu. Proces terapeutyczny afazji  musi obejmować swym zasięgiem całe środowisko życia dziecka, a więc rodzinę, przedszkole lub szkołę.

Ćwiczenia obejmują stymulację mowy i jej rozumienia, a więc przyswajanie wyrazów na tle sytuacyjnym, stymulowanie powtarzania i utrwalania wypowiedzi, wyróżniania przez specjalny gest bądź intonację nazw w wypowiedzeniu, stymulację lewej półkuli mózgu poprzez różnego typu “układanki lewopółkulowe”.

Szybkie podjęcie ćwiczeń logopedycznych i ich konsekwentne stosowanie przyniesie dla naszej pociechy wymierne korzyści oraz pozwoli uniknąć pojawienia się trudności w późniejszym życiu dziecka.

To, że podjęcie terapii jest konieczne, nie pozostawia żadnych wątpliwości. Nieleczona afazja może doprowadzić do poważnych trudności w nauce szkolnej, a także do problemów dziecka w sferze społecznej i emocjonalnej.

Jeśli uważasz, że to co piszę jest wartościowe, podziel się wpisem ze znajomymi:

 

2 komentarze

  1. Dorota Martuś pisze:

    Życzę wielu sukcesów w terapii córeczki!
    Pomoce są fantastyczne!
    Dziękuję 🙂

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.